مختصری درباره فروشگاه ما...

BESTCAR حاصل سال‌ها تلاش، تجربه و عشق به کیفیت است.
ما از یک کارگاه کوچک شروع کردیم؛ جایی که مردی با ذهنی خلاق و دستانی پرتلاش تصمیم گرفت مسیر تازه‌ای در تولید قاب کیلومتر خودرو باز کند.
از همان روز اول، هدف ساده اما بزرگ بود:
تولید محصولی باکیفیت، دقیق و درخور خودروهای ایرانی.

امروز، پس از سال‌ها آزمون و خطا، افتخار داریم که محصولات ما نه‌تنها در بازار داخلی مورد اعتماد هستند، بلکه به عنوان نمونه‌ای از تولید ملی با استاندارد بالا شناخته می‌شوند.و نیز توانسته ایم به برخی از کشورهای همسایه نیز صادرات داشته باشیم.

در BESTCAR ما باور داریم زیبایی و دقت در جزئیات، تفاوت را رقم می‌زند.
هر قاب کیلومتر که از کارگاه ما بیرون می‌آید، نتیجه‌ی ساعت‌ها طراحی، کنترل کیفیت و عشق به کار است.

هدف ما تنها فروش نیست؛
ما می‌خواهیم تجربه‌ی رانندگی شما را زیباتر، دقیق‌تر و خاص‌تر کنیم.

با ما بیشتر آشنا شوید

داستان شکل گیری برند ما از اینجا شروع شد

داستان شروع تولید قابکیلومتر خودرو : ( از زبان بنیانگذار و مبتکر قاب کیلومتر نورانی )

سال 95 یک دستگاه پژو پارس tu5 مدل 95 تازه صفر خریده بودم یادش بخیر 38 میلیون تومن (انگار هزار سال پیشه ) برحسب اتفاق و خیلی تصادفی سوار سوناتا وای اف یکی از مشتریانم شدم راستی اینم بگم قبلا تو کار نصب و خدمات سیستم های حفاظتی نظارتی مثل (دزدگیر و درب برقی و دوربین مدار بسته و…) بودم و داداش مشتریم که اون روز اونجا بود و صاحب اون سوناتا وای اف بود هم بود و تا متوجه خرید پارس من شدن گفتن خب پولتو یکم دیگه میزاشتی روش و چکم میدادی و سوناتا میگرفتی برای اینکه فرق ماشین با ماشینم ببینم گفتن برو ی دور بزن باهاش منم که خب از خدام بود سوناتا سوار بشم قبول کردم و داستان از همینجا و درون کابین اون سوناتا شروع شد.

به محض سوار شدن به اون سوناتا و شروع به حرکت تازه متوجه فرق پارس با سوناتا شدم اما اینا به کنار چیزی که مشخص بود اون سال سه برابر پرداخت کردن برای سوناتا کاری غیر ممکن بود اما نکته مهم و سرنوشت ساز این داستان دیدن کیلومتر و ادوات داشبورد اون سوناتا بود که دلم خواستشون و من را مصمم کرد به سرچ در مورد قابکیلومتر خودرو یچیزی شبیه همون سوناتا.

از فرداش شروع کردم به گشت و گزار تو اینترنت که بتونم قابکیلومتری که الان معرف شده را پیدا کنم اما دریغ که اون روزها هیچ مدلی نتونستم پیدا کنم و به هر دری میزدم بی فایده بود و چیزی دستگیرم نشد.

البته یکی دونفر بودن که قابکیلومتر میزدن به صورت تکی اما مشکل اینجا بود که واسه پژو و پارس داشبورد جدید قابکیلومتر نداشتن و همون قابکیلومترهایی هم که داشتن برای ماشین های دیگه خیلی گرون بود و از طرفیم رضایت مشتری ها را اصلا نداشتن عموما.

همون روزها که در تکاپوی پیدا کردن قابکیلومتر بودم به دلیل فنی بودن و کنجکاو و فضول بودنم و از اونجا که جز آدمهایی هستم که اگه یچیزی رفت رو مخم ول کنم نیست رفتم سراغ ساخت ی قابکیلومتر واسه ماشین خودم.

خب داستان تولید از همینجا شروع شد که افتادم دنبال متریال مورد نیاز برای تولید دستی قابکیلومتر که خب اون سال با پولیکا شروع کردم و با طراحی لیزری های شهر اصفهان طرح های اولیه رو زدیم و با تست و آزمون و خطاهای بسیار بلاخره به چیزی که قابل قبول بود رسیدم که خب البته اون روزها خیلی ارزون میشد تمام اون تست ها و هزینه ها.

نهایت زمانی که قاب رو بروی کیلومتر پارس خودم بستم که خب اولین قابها ساده بود و با پولیکا و لبه شونم زه موتوری بود هرجا که میرفتم تو چشم بود من جمله سر چهارراه ها که می ایستادم و یا ماشین اگه پارک بود و از این مورد ها کلا آدمهای زیادی آدرس و تلفن سازنده قابکیلومترو ازم میخواستن که خب چون کارت ویزیت شغل حفاظتی نظارتی خودمو داشتم بهشون میدادم و میگفتم تولید خودم هست و اگه میخوان میتونم واسشون بسازم با قیمت خیلی پایین و این باعث شد که تو اینستا و تلگرام و…. فعالیتم را شروع کنم.

اوایل شروع به این کار  از حمام خونه شروع کردم و با ابزارهای اولیه خودم شروع به تولید کردم اما خب گرد پولیکا و چسب و رنگ مشکلات خودشو داشت منجمله سروصدای مینی فرز و بوی رنگ و کثیفی هاش و….. که خب نمیشد تو خونه ادامه داد و از طرفیم مشتریها داشتن کم کم زیاد میشدن و عملا نمیشد که با اون شرایط و ابزارها تو خونه ادامه داد.

نهایت با مشورت یکی از دوستان و همکاران تونستم ی خونه قدیمی خالی رو بگیریم و ی کارگاه موقت بزنیم و ی سری وسایل هم بگیریم برای شروع به کار و تولید انبوه منجمله پمپ باد و اره عمودبر و این چیزا.

حدود یک ماهی اونجا بودیم که خب برحسب اتفاق مجبور شدیم اون مکان رو هم تحویل بدیم و به ناچار باید حالا دیگه ی کارگاه می‌گرفتیم چون هم وسایلمون زیاد شده بود و عملا نمیشد برد تو خونه و هم مشتری ها دیگه خیلی زیاد بودن و سفارش داشتیم و قول داده بودیم و راه برگشتی دیگه نبود و این شد که به اطراف اصفهان رفتیم برای اجاره ی کارگاه کوچیک و ساده هر چهار طرف اصفهان را رفتیم و سراغ گرفتیم که در نهایت کلیشاد فلاورجان تونستیم ی کارگاه اجاره کنیم.

حدود دوسالی روند به همین شکل بود و با پولیکا و برش و چسبوندن کنار هم قابها رو تولید میکردیم و به همه شهرهای ایران می‌فرستادیم واسه همکاران اسپرتی و قابها هم آوازشون پیچیده بود بین همکارا و استقبال خوبی هم ازشون شده بود چرا که کس دیگه ای تولید انبوه شونو نداشت و خب خداروشکر مشتری هاش زیاد بود.

کم کم از اینجا به بعد همکاران کپی کار شروع کردن به کپی برداری و تولید روی دست ما و کم کم اکثر اونایی که بشهون جنس می‌دادیم خودشون شدن تولید کننده که خب طبیعی هم بود و دور از انتظار نبود چون واقعا با دم دست ترین ابزارها میشد تولید کرد این رو هم بگم که حسن این کار و جنبه شاخص و مفید جریان این بود که ایده های جدید از جانب بعضی همکاران هم اضافه شد که خب در رشد و بهتر شدن قاب کیلومترها مفید بود و تاثیرگذار.